Μεγαλώνοντας στους ζωντανούς αλλά και γεμάτους προκλήσεις δρόμους της Άγκυρας, ο Ezhel ήρθε από νωρίς σε επαφή με ένα ευρύ φάσμα μουσικών ακουσμάτων, από τη reggae και το hip-hop μέχρι το ανατολίτικο ροκ. Το πάθος του για τη μουσική ξεκίνησε στην εφηβεία, όταν άρχισε να πειραματίζεται με το freestyle και να συμμετέχει σε underground rap battles. Ο δίσκος, που παντρεύει τη ραπ με στοιχεία reggae και trap, αποθεώθηκε για τον ωμό λυρισμό του, θίγοντας θέματα όπως η ζωή στην πόλη, τα κοινωνικά ζητήματα και οι δυσκολίες της νεολαίας. Τραγούδια όπως το "Şehrimin Tadı" και το "Geceler" άγγιξαν βαθιά μια γενιά που βρισκόταν αντιμέτωπη με οικονομικές και κοινωνικές προκλήσεις, καθιερώνοντας τον Ezhel ως τη «φωνή» της τουρκικής νεολαίας.